پالسی اکسیمتر چیست؟

 پالس اکسیمتری یک روش برای نظارت بر میزان اکسیژن فرد است که توسط آن اکسیژن خون سرخرگ انسان را اندازه‌گیری می‌کنند. متداول‌ترین روش، پالس اکسیمتری انتقالی است. در این روش، یک دستگاه حسگر روی قسمت نازکی از بدن بیمار، معمولاً نوک انگشت یا لاله گوش یا پای نوزاد قرار می‌گیرد که شباهت زیادی به گیره‌ی لباس دارد و درصدی که بر روی مانیتور نمایش می‌دهد در واقع نسبت هموگلوبین با اکسیژن به کل هموگلوبین است. در بدن انسان نوک انگشتان و لاله‌ی گوش سرعت جریان خون بالاتری نسبت به سایر بافت‌ها دارند که انتقال حرارت را تسهیل می‌‌کند و طول موج نوری را راحت‌تر انتقال می‌دهد. دستگاه پالس اکسیمتر دو طول موج نور را در قسمتی از بدن که به آن وصل است عبور می‌دهد و به یک آشکارساز نوری منتقل می‌کند تا میزان تغییر جذب در هر یک از طول موج‌ها را اندازه‌گیری کند. یکی از طول موج‌ها هموگلوبین‌هایی که اکسیژن حمل می‌کنند (هموگلوبین اشباع یا HBO2) را اندازه گیری می‌کند و دیگری هموگلوبین‌هایی که اکسیژن ندارند(هموگلوبین غیر اشباع) را اندازه‌گیری می‌کنند . لازم به ذکر است که چون دو طول موج متفاوت است، در اندازه‌گیری تداخلی ایجاد نمی‌شود.

مزایای دستگاه پالس اکسیمتر 

محدودیت‌های دستگاه پالس اکسیمتر

نحوه استفاده دستگاه پالس اکسیمتر